خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، اعتناى خاص پيامبر به ايشان و موقعيت ويژه امام على عليه السّلام دريافت همه معارف وحيانى از رسول گرامى اسلام به خوبى استفاده مىشود ، از اين روست كه گفته مىشود ، حكمت خدا اقتضا دارد با رحلت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، بخش عمده‌اى از معارف قرآن از بين نرود و بايد در بين امت شخصى باشد كه توان فهم همه معارفى را كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بيان مىكرد داشته و آنها را فرا گرفته باشد و اين شخص كسى جز امام على عليه السّلام نمىتواند باشد . پس از اين در بحث « حجّيّت سنت اهل بيت در تفسير آيات » ادله‌اى بيشترى در زمينه بهره‌مندى و دريافت معارف وحى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم توسط امام على عليه السّلام ( و ساير ائمه طاهرين عليهم السّلام ) خواهد آمد . شيوه تحصيل تفسير پيامبر خدا از قرآن اساسا اهل سنت شيوه تحصيل تفسير پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را از طريق صحابه و يا تابعينى كه از صحابه گرفته‌اند مىشناسند در اينكه تا چه اندازه روايت صحابى يا تابعى در اين زمينه قابل قبول مىباشد در بحث « حجّيّت قول صحابى در تفسير » بحث خواهد شد . در اينجا لازم است به اين نكته اشاره شود كه در تعارض قول صحابى يا تابعين با قول رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در صورتى كه راهى براى جمع بين آنها نبود ، به طور قطع سخن رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مقدم است ازاين‌رو ترديد برخى از اهل سنت در اين باره هيچ توجيهى ندارد براى نمونه طور نمونه خداوند اين چنين وعده مىدهد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ . . . ؛ « 1 » اى مؤمنان هركس از شما از دينش بيرون شد [ زيانش به خود

--> رسول خدا به على عليه السّلام فرمود : « خداوند به من دستور داده به تو نزديك باشم و تو را دور نسازم و به تو ياد دهم تا آن را فرا گيرى و حفظ كنى و اين آيه بر من نازل شده « و فراگيرند و حفظ كنند گوشهاى فراگير » پس تو گوش فراگيرنده و حفظكننده دانش من هستى . . . » نك : عبيد اللّه حسكانى ، شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 361 - 380 وى 28 حديث در اين زمينه نقل كرده است ؛ سيد هاشم بحرانى ، البرهان ، ج 4 ، ص 375 ، 376 ؛ احمد ثعلبى ، الكشف و البيان ، ج 10 ، ص 28 . ( 1 ) . مائده ، 54